W okresie powstania Tarnowskich Gór na początku XVI wieku na polach między Tarnowicami (odtąd zwanymi Stare Tarnowice), Sowicami i Lasowicami, właścicielem osady była rodzina Wrochemów. Wymieniany wówczas w dokumentach Piotr Wrochem jest zapewne fundatorem tamtejszego zamku.

Ostatnimi właścicielami od 1820 r. była rodzina hrabiów i książąt Henckel von Donnersmarck ze Świerklańca. W 1891 r. hrabia Guido Henckel von Donnersmarck połączył tereny Starych Tarnowic i Rept w jeden fideikomis dla swego młodszego syna hrabiego Krafta. Rezydował on w obszernym neorenesansowym pałacu w parku na pograniczu Rept i Starych Tarnowic.
Po 1922 r. osada znalazła się w granicach II Rzeczypospolitej. W latach 70. i 80. na polach między Starymi Tarnowicami a centrum miasta Tarnowskie Góry powstało osiedle mieszkaniowe „Przyjaźń” – największe w mieście. Większość ulic na osiedlu „Przyjaźń” nosi nazwy państw europejskich, np.: Litewska, Szwedzka, Włoska.